Uszkodzenia łąkotek - dlaczego warto je naprawiać?

Ortopedia

Uszkodzenie łąkotki i propozycja jej naprawy, czyli tak zwanego zeszycia, może budzić obawy. Wizja zabiegu operacyjnego, konieczność rehabilitacji czy chodzenia o kulach sprawiają, że pacjenci po urazie łąkotki często zastanawiają się, czy warto podejmować leczenie operacyjne. W tym artykule wyjaśniamy, dlaczego łąkotki są tak ważne dla naszych kolan, a zlekceważenie ich uszkodzenia może mieć poważne konsekwencje.

Budowa i funkcje łąkotek

W każdym stawie kolanowym znajdują się dwie łąkotki: boczna i przyśrodkowa. Są to półksiężycowatego kształtu struktury zbudowane z bardzo wytrzymałych, ściśle ułożonych włókien. Pełnią one kilka kluczowych funkcji:

• Amortyzacja i rozkład obciążeń – podobnie jak amortyzatory w samochodzie, łąkotki pomagają rozkładać ciężar przenoszony przez stawy. Badania wykazują, że wycięcie łąkotki przyśrodkowej może zwiększyć obciążenia punktowe wewnętrznej części stawu o ponad 100%, a wycięcie łąkotki bocznej nawet o 200–300%. Ma to katastrofalny wpływ na chrząstkę stawową, czyli warstwę ochronną pokrywającą kontaktujące się ze sobą powierzchnie kości.
• Rozprowadzanie płynu stawowego – płyn stawowy jest podstawowym źródłem substancji odżywczych dla chrząstki stawowej. Bez odpowiedniego rozprowadzania tego płynu chrząstka traci odżywienie i stopniowo cieńczeje, co znacznie przyspiesza rozwój choroby zwyrodnieniowej i może prowadzić nawet do konieczności założenia endoprotezy stawu.
• Stabilizacja stawu – łąkotki wspomagają więzadła kolana w zapewnianiu stabilności. Biorą również udział w propriocepcji, czyli wyczuwaniu położenia danej części ciała w przestrzeni.
• Ochrona tkanek miękkich – łąkotki zapobiegają zakleszczaniu się torebki stawowej i innych tkanek pomiędzy powierzchniami stawowymi, co mógłby skutkować nagłym, kłującym bólem przy niefortunnym stapnieciu czy skręceniu stawu.

Dlaczego łąkotki trudno się goją?

Olbrzymia wytrzymałość łąkotek wynikająca ze ścisłej organizacji tworzących je włókien jest jednocześnie ich słabością. Ze względu na konieczność przenoszenia bardzo dużych sił, w obrębie łąkotek – poza strefą obwodową – nie mogą znajdować się naczynia krwionośne. Takie naczynia byłyby przy każdym kroku uciskane przez powierzchnie stawowe.

Tymczasem proces gojenia wymaga napływu krwi do miejsca uszkodzenia. Z powodu niedoboru naczyń krwionośnych ten napływ w obrębie łąkotki jest bardzo ograniczony. W związku z tym dużą część uszkodzeń łąkotek nie jest w stanie wygoić się samodzielnie bez interwencji chirurgicznej.

Konsekwencje nieleczonego uszkodzenia

Nienaprawione uszkodzenie łąkotki może prowadzić do postępującego uszkadzania się chrząstki stawowej, a w konsekwencji do rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Dlatego w przypadku urazu łąkotki warto jak najszybciej skonsultować się ze specjalistą ortopedą, który dobierze odpowiednią metodę leczenia.